*دنیای کوچیک من*

از یک جایی به بعد یاد می گیری که دیگر خودت را درگیر "دوستت دارم" های بی سر و ته هیچ آدمی نکنی.... "دوستت دارم" هایی که مثل تکیه کلام،دائما ورد زبان اند و مخاطب هایش هر روز عوض میشوند.... از یک جایی به بعد میفهمی فکر کردن به آدمی که خودش هم تکلیفش را با"دلِ امروز عاشق و فردا فارغش" نمی داند،حماقت اس...

ساکت ک می مانی ... می گذارند ب حساب جواب نداشتنت ... عمرا بفهمند... داری جان میکنی ... تاحرمت هارا نگهداری ......